Forum drachenfels.nazwa.pl/drachenfels/forum/
Forum Zamku Drachenfels
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   RejestracjaRejestracja   ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 
[Strona Główna Zamku]    [Komnata Konstanta]
Wieści
Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3  Następny
 
To forum jest zablokowane, nie możesz pisać dodawać ani zmieniać na nim czegokolwiek   Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi    Forum drachenfels.nazwa.pl/drachenfels/forum/ Strona Główna -> Vae Victis
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Czw Mar 20, 2008 11:51    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

6-10 Vorgeheim, 2541 Weltreich Kalender

I Bitwa o Wolfenburg

Odbyła się czterodniowa, wielka i krwawa bitwa o Wolfenburg, w której siły napastników z Hochlandu, Marchii Carroburg, Palatynatu Middenheim, Strażników i Inkwizytorium Kultu Sigmara zostały rozgromione przez połączone wojska Ostlandu, Ligi Ostermarku, Kislevu, Cabaal, najemnych Ogrów i wojsk Nordlandu. Palatynat wycofał się z wojny, resztki sił Carroburgu i Hochlandu wycofały się, Inkwizytorium i Strażnicy zostali zniszczeni. Obrońcy stracili siły Ostermarku i Cabaal oraz większość Ogrów i Kislevitów.

II Drugi Jihad Ormazdiański rozbity!

Znienacka na ziemie Westlandu natarła potężna armia i flota fanatycznych Ormazdian. Mimo fanatyzmu, liczebności i siły, byli źle dowodzeni i poinformowani. Zamiast podzielonej i słabej Jałowej Krainy i Marienburgu zastali potężny Westland. W łączonej bitwie lądowo-morskiej, siły Westlandu pod wodzą Diuka Revana Magret rozbiły ich doszczętnie i kontynuowały marsz w kierunku Middenlandu.

III Kometa

W nocy z 9 na 10 Vorgeheim widać było na niebie dużą, groźną kometę o jednym ogonie - zwiastun nieszczęścia. Ludzie, mając i tak wiele problemów przerazili się. Cóż to mogło oznaczać? Pozostaje tylko czekać.

IV Nowe odkrycia naukowe

W ostatnich miesiącach opracowano i przetestowano nowe naboje, mieszanki prochu oraz konstrukcje rusznikarskie i szkutnickie. Powstały nowe, lepsze i potężniejsze rodzaje statków, między innymi: szkunery, korwety i galeony. Intensywne badania nad rusznikarstwem doprowadziły do stworzenia dwóch patentów technologicznych: szybkiej produkcji solidnych zamków skałkowych oraz niezawodnego gwintowania lufy broni. W połączeniu z nowym prochem i kulą, powstała seria niezawodnych i doskonałych broni palnych zdolnych przebić każdy pancerz!

Owe uzbrojenie nazwano dość prosto: karabin (wersja z ostrzem nakładanym blisko lufy - tzw. bagnetem lub bayonetem) i karabinek (wersja bez bagnetu/bayonetu). Nowe rozwiązania zastosowano też w krótkich rusznicach dragonii oraz pistoletach. Zastosowanie tych innowacji oraz bagnetu powoduje, że szybko wyjdą z mody dotychczasowe bronie palne, pancerze oraz broń osadzona na sztorcu (np. piki).

Podobne innowacje przeprowadzono w sprawie polowych armat, zwiększając ich jakość i skuteczność, zmniejszając jednocześnie czas ładowania i ich wagę. Teraz tylko czekać, aż te wszystkie nowości przyjmą się w armiach i flotach Starego Świata.
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Pon Mar 24, 2008 21:28    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

10-17 Vorgeheim, 2541 Weltreich Kalender

I Dekret przeciw północnemu panteonowi bogów

Zgodnie z tematem, Nordland, Kislev, Ostland, Ostermark i Westland podpisali pakt dyskryminujący i delegalizujący osłabione, rebelianckie kulty Ulryka, Rhyi, Taala i Sigmara.

Ktoś mógłby przypuszczać, że do czegoś takiego nigdy nie dojdzie, ale czas bywa bolesnym nauczycielem. Na miejsce wypartych bóstw wprowadzono panteon południowy: Myrmidię, Verenę, Morra i Shallyię. Nawet większość kislevskich bożków została wyparta. Jedynie Ursun i Drazh pozostają w sile.

II Wojna domowa w Hochlandzie

Walki przedłużają się. Lojaliści zostali jedynie z centralną częścią prowincji. Powstańcy z Drakwaldu stanęli po stronie sił Gariela.

Śmierć ponieśli dowódcy którzy zdradzili Markizę Carroburg - Rządca Allenstein i Generał Tetmaier.

Wkrótce jednak, siły obu ugrupowań powstańców zostały w niewyjaśnionych okolicznościach pobite, a ich ziemie zajęte. Siły Ostlandu, Nordlandu i lojalistów Gariela połączyły się w Hergig.

III Okręg Hornau zdobyty

Za pomocą zręcznej dyplomacji, Namiestnik Averlandu, Leopold von Mecklenberg zajął niezdobytą do tej pory fortecę-miasto Hornau, przekazaną mu przez Adriana von Zira, Wielkiego Hrabiego Stirlandu. Siły Averlandu spacyfikowały garnizon oraz bunt mieszczan i zaprowadziły swoje rządy.

IV Sylvania jednoczy się

Pod władzą Nekromanty Magnusa Grindfielda, tego samego tyrana który niegdyś pod sztandarem Nagasha chciał podbić Westland, zebrały się niezależne wampiry Sylvańskie. Tym razem bez patronatu Nagasha, Grindfield (nowy Hrabia Sylvanii) i jego sojusznicy ruszyli w sile na Ostermark, gromiąc w bitwach jego wojska i pustosząc jego ziemie. Wycofali się z powrotem do Sylvanii i planują kolejny, jeszcze silniejszy atak.

V Wydarzenia w Middenlandzie

Połączone wojska Morrytów Arthura von Kriegera i Palatyna Maleka z Middenheim pobiły wojska powstańców Drakwaldzkich w Middenlandzkiej stronie lasu oraz siły Niepodzielnego Chaosu w mieścinie Sokh.

Armia Westlandu, sprzymierzona z Wielkim Księciem Garielem uzyskała neutralność od Morrytów i Palatynatu oraz zdobyła bez walki osłabione miasto Delberz - należącą do Marchii Carroburskiej.

VI Nowy wynalazek

Hammerites wynaleźli nowy naukowy instrument, zwany "lunetą". Za jej pomocą można oglądać rzeczy oddalone o wiele metrów. Przydatne się okazuje to na polach bitew i wielkich wodach, dla oficerów i kapitanów. Większa wersja, zwana "teleskopem" została wreszcie odpowiednio skalibrowana do tego by móc dokładnie oglądać gwiazdy.

Szybko odkryto inne ciała niebieskie, zwane odtąd "planetami" oraz ledwo widoczny, acz niewątpliwie potężny pas "gwiezdnej burzy" - jakby materii samego Chaosu. Oplata on cały "system gwiezdny". W jednym miejscu pas został z dnia na dzień przerwany w jasnoniebieskim błysku. Uczeni głowią się, nie wiedząc cóż to może znaczyć...
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Pon Kwi 14, 2008 16:14    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

17-24 Vorgeheim, 2541 Weltreich Kalender

I Wojna z Chaosem w Middenlandzie

W końcu, po trzydniowej bitwie o miasto Carroburg, siły Markizy Gegee Saint-Fond, Mrocznych Elfów oraz kultystów Slaanesha zostały zniszczone przez połączone wojska Ostlandu (wspieranego przez Hochland i Kislev), Nordlandu, Morrytów i Westlandu. Miasto zostało splądrowane, spalone i zrujnowane, a ludność i jeńcy położeni pod miecz i ogień. Markiza została słusznie oskarżona o herezję i oddanie się Slaaneshowi, i co za tym idzie – spalona na stosie. Obóz zwyciężców został zaatakowany przez kilka grup Chaosytów dowodzonych przez dwóch potężnych Championów, jednakże nie zdołali oni odbić faworytki Księcia Przyjemności i polegli do cna.

Diuk Revan Magret zebrał swe przetrzebione siły i ruszył do Westlandu zebrać siły przed następnymi wyprawami przeciw Chaosowi. Baron Nordlandu Wilhelm von Ritzdorf zebrał również swe pokiereszowane wojska i wrócił z nimi do swej ziemi, bić Chaosiarzy którzy ją najechali. Lord Gariel oddał Marchię Carroburga po połowie Marchii Krieg i Palatynatowi Middenheim. Morryci pospiesznie połączyli wszystkie swe wojska i ruszyły na odsiecz sojusznikowi – Palatynowi Malekowi. Siły zbrojne Palatynatu zostały rozbite w dwóch bitwach i szeregu mniejszych potyczek przez silniejsze i liczebniejsze hordy Chaosiarzy Aerica Cyenwulfa i Nartoresa „Wiecznie Żyjącego”. Obecnie Middenheim bronione jest tylko przez niewielką, acz najbardziej elitarną z możliwych armię – Żołnierzy Prawa, zakonnych rycerzy-wojowników wytrenowanych przez samego Palatyna Maleka, sławnego bohatera i sługę Prawa, znanego w wielu miejscach na świecie, nie tylko w Imperium.

Siły Chaosu ruszyły na spotkanie wojskom Morrytów, składających się z zaciężnej armii Kriegstadt i zakonu rycerskiego Ołowianej Pieczęci, pod wodzą Hochmeistera Zakonu oraz Lorda Arthura von Kriegera.

Tymczasem, w Nordlandzie i Ostlandzie hulają w najlepsze pięciotysięczne korpusy Chaosowych szabrowników, korzystając z nieobecności wojsk z prawdziwego zdarzenia. Po rozbiciu sił granicznych, plądrują i niszczą te prowincje straszliwie. W stronę Lasu Laurelorn zaś zmierza potężna, dwudziesto-tysięczna horda Chaosu pod wodzą Chaos Lorda Surtha Lenka. Leśne Elfy zbierają siły do walki, a ku nim idą posiłki Konkordatu Magii z Reiklandu, jednakże przyszłość dla Asrai rysuje się w czarnych barwach...

II Chaos pobity w Kislevie

Po raz kolejny Chaos został pokonany na jakiś czas w Kislevie. Plemiona Norsemenów Baersonling i Sarl zostały wyparte z Ziemi Tarczowej (dawniej Kraju Trolli) na skraje Kislevu oraz w góry. Siły Cara Dimitrija poszły za ciosem i spustoszyły „cywilizowane” księstwo Norsemenów z plemienia Aeslingów na skraju Ziemi Tarczowej i Norski, przyłączając tą ziemię do Caratu.

III Ormazdianie atakują Księstwa

Po raz kolejny, trzeci już, Ormazdianie (po raz drugi ci z Arabii) zorganizowali silny Jihad i ze wsparciem tubylców ze Złych Ziem i najemników z dalekiego Indu natarli na północ, tym razem ku Księstwom Granicznym. Po rozbiciu hord zielonoskórych i nieumarłych, Ormazdianie i ich sojusznicy zostali rozbici przez połączone sojuszem wojska księstw Masserschloss i Khypris oraz Królestwa Waldavii i Cesarstwa, aczkolwiek cena za zwycięstwo była bardzo sroga – wielu zabitych i ciężko rannych żołnierzy i cywilów, wiele zniszczeń wojennych i wyczerpanie wszystkich krajów. Ormazdianie, nie mając sił na organizację kolejnych Jihadów ani werbunek kolejnych najemników, zajęli się poprawą niestabilnej sytuacji w Arabii.

IV Bunt w Nehekharze

Armie Arkaha imperium Hayasdan, Chaos Lorda Ichneumona, wreszcie pobiły w wielkiej bitwie siły państwa Arche Seleukeia i anektowały te ziemie. Ichneumon tym samym zjednoczył po raz pierwszy od setek lat całe ziemie wschodniej Nehekhary pod jednym berłem. Nowe flagi Ichneumona załopotały nad tymi ziemiami...



Pokój jednakże nie trwał długo. Wybuchł potężny bunt w którym brali udział zniewoleni Ormazdianie z Sab'yn, najemnicy i kupcy z Pontos oraz szlachta z Arche Seleukeia. Z zaskoczenia napadli na jedną z mniejszych armii Chaosytów Ichneumona i rozbili ich. Zemsta Arkaha była potężna. Za pomocą sił swoich Haiów i Chaosytów napadł na obozy świętujących zwycięstwo powstańców i całkowicie spacyfikował ich wojska. Zaraz potem urządził krwawe pogromy na ziemiach które wydały na świat buntowników, zapewniając spokój w państwie kosztem ludobójstwa. Mimo to, w tej chwili nie ma innej potęgi mogącej równać się z Arkahatem Hayasdan w tej części świata. Arkah szybko odparł ataki innych grup, podobnie jak pomniejszy najazd Malalitów i Murzynów z południa.

Okoliczne państwa bledną ze strachu, wyczekując z trwogą dnia, kiedy Arkah odbuduje swoje wojska i zdecyduje się na kolejne podboje...

V Wojny Bogów

Siły Malalitów odnowiły się po ostatnich klęskach i wyczekały odpowiedniego momentu na przypuszczenie kolejnego ataku. Najechali oni po raz kolejny Arabię, Khemri i Nehekharę. W Khemri powstrzymał ich potężny Król Krypt – Settra i jego nieumarłe oddziały khemrijczyków, a w Nehekharze zniósł ich dawny Champion, Ichneumon. Jednakże w Arabii wykorzystali zaangażowaie Ormazdian w Jihady na Stary Świat i pobili wiele granicznych garnizonów, zajmując wielkie połacie pustyni prawie bez walki. Teraz Arabia ma niezwykle ciężki problem, tym bardziej że przegrała z rzędu dwa Jihady...

Prawdziwym zagrożeniem dla Starego Świata jest jednak sam Malal, Renegat, a nie jego sługusy. Oto bowiem okazuje się, że osłabienie wielu Imperialnych i inszych bóstw było jego sprawką. Za pomocą swoich intryg spowodował, że panteon północny stracił moc, znaczenie i liczebność wyznawców. Okazuje się, że podobnie robił z panteonami Południowych Krain. Osłabia je, by potem wyciąć lub przejąć resztkę wyznawców a samych bogów zabić i przejąć ich potencjał mocy. Tak zrobił między innymi z murzyńskimi bożkami, w tym z panteonem Lhoah.

Obecnie zaatakował on w niebiosach panteon północny – Taala, Rhyię i Ulryka. Przynajmniej tak mówią wieszcze, kapłani i wszelakie znaki na niebie...

Wojna Bogów rozpoczęła się na dobre, a jej skutki mogą być katastrofalne dla całego świata.

VI Pozostałe wydarzenia w Imperium

W wielkiej bitwie na skraju Averlandu i Sylvanii, siły Namiestnika z Averheim, Leopolda von Mecklenberga rozbiły wielką armię żywych i umarłych Hrabiego Sylvanii, Wielkiego Nekromanty Magnusa Grindfielda.

Teraz siły Averlandu zajęły Sylvanię. Rozpoczęły się polowania, pogromy i aneksja prowincji w cywilizowany świat. Być może już za parę lat Sylvania stanie się normalnym Landem tak jak inne w Imperium...

Adrian von Zir, Wielki Hrabia Stirlandu zamknął zachodnią granicę swojej prowincji, bijąc wojska możnowładcy o nazwisku van Haal. Pomijając ziemie okręgu Hornau, cały Stirland został zjednoczony pod berłem rodu Zirów z zamku Gromnik w mieście Gromheim. Zir zajął się odbudową gospodarki i armii swojego państwa oraz budową pokoju – przynajmniej tymczasowego...

Plotki głoszą również, że w Imperium znów pojawił się Konstant Drachenfels. Mimo iż nie wspiera już Druchii, ani nie posiada stałego „miejsca pracy” to jednak stał się potężniejszy niż kiedykolwiek. Ponoć zdobył potężny artefakt o nazwie Wieczny Ognik i pokonał szukające go siły Konkordatu Magii i Chaosu. Rozesłał swoich przywołanych i najętych sługusów w kilka miejsc w całym kraju w niewiadomych celach – na szczęście, zostali oni zniszczeni. Pytanie tylko, po co Drachenfels posłał swoich ostatnich sługusów na rzeź. Niektórzy podejrzewają że oszalał, inni że postanowił pozbyć się darmozjadów i napsuć trochę krwi imperialistom, inni że chciał pomóc w szerzeniu zniszczenia w Imperium i chciał przypomnieć ludzkości o swoim istnieniu. Jeszcze inni, ci najmędrsi, mówią że to prawdopodobnie dywersja... Czas pokaże.

VII Wojna domowa w Ziemi Chłodu

Po ostatniej klęsce, bezsensownym sojuszu Druchii z ludzkimi Slaaneshytami i opuszczeniu Mrocznych przez Konstanta Drachenfelsa, w Ziemi Chłodu, Nowym Świecie i Naggaroth ponownie wybuchła krwawa wojna domowa między wyznawcami Slaanesha a czcicielami Kaela Mensha Khaine'a.

Szybko skupiła się ona w środkowym Nowym Świecie, a jej łupem padły ludzkie tubylcze plemiona Terasc i Chimec. Odciążyło to siły obronne estalijskich kolonii, które jednak są teraz zagrożone atakiem armii Mrocznych Elfów lub powstańców-Slaaneshytów. Być może w całą kabałę wplączą się także Jaszczuroludzie z Lustrii lub Asurowie – Wysokie Elfy...

VIII Wieści z Orientu

W dalekich stronach wschodu, w Oriencie, znów zaczynają dziać się ciekawe rzeczy. Śnieżne Elfy (zwane częściej Mistykami albo Białymi) znów zorganizowały się na swoich dawnych ziemiach oraz w rejonie zrujnowanej Fortecy Tytanów (dawnej stolicy Czerwonego Khanatu) w Górach Mourn. Czasem słychać, że chcą odbudować ideały Czerwonego Khana. Tymczasem na południu, na stepowych, wzgórzystych i czasem zalesionych dżunglą terenach między Indem a Khwarezmem i Sindhem nomadzi również skupili się pod jednym sztandarem. Sztandarem niejakiego Timura Subadara. Przybył on z pierwszego Jihadu na Imperium, wyzwolony z wiary w Ormazda i wpływu Arabów. Pokonał on chana-uzurpatora oraz jego popleczników i odzyskał swoją władzę nad swoim plemieniem. Później, zjednoczył wszystkie inne plemiona nomadów w okolicy, tworząc silny, nowy naród idący tradycjami dawnego Czerwonego Khana. Stworzył nację Timurydów.

Czarny sztandar z trzema szkarłatnymi kołami załopotał nad stepami, kończąc ciszę przed burzą...

Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Wto Maj 13, 2008 21:52    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

2541-2546 Weltreich Kalender

I Pięć Lat

Od zakończenia letniej pory roku 2541 w Imperium minęło Pięć Lat spokoju i odbudowy. Jeśli spokojem można nazwać wszechobecną suszę, kryzys pieniężny, anarchię, lokalne zatargi, plagi i głód.

Imperium w 2546 odzyskało stabilizację, zanikł też głód i plagi, a kraj został w dużej mierze uspokojony i odbudowany. Blisko połowa ludności wyemigrowała lub zginęła od 2540 do 46 roku.

To tylko cisza przed następną burzą...

II Upadek Arkahatu Hayasdan

W 2542 Arkah Ichneumon zdławił kolejne powstania w swoim imperium Nehekharskim, miażdżąc siły rebeliantów miejskich, plemiennych i antycznych wampirów oraz nieumarłych. Odparł również wątpliwą koalicję sił Skavenów, Królów Grobowców, Nagashytów i zielonoskórych, unicestwiając skaveński klan Flem.

W następnych miesiącach odparł plemię nomadów Saka Rauka na brzegi Mrocznych Ziem i tam zmiażdżył je w dużej bitwie, w której zaginął sławny Arcykapłan Alluminasa - Samuel. Wydawałoby się, że Arkah jest niepowstrzymany, ale poniósł on duże straty podczas tych wszystkich walk. Stracił co najmniej dwie armie i kilka grup agentów. Lud Nehekharan został zdemoralizowany i tylko czekał na kolejną okazję do powstania.

Nadeszła ona wraz z dwoma armiami arabskimi w formie Jihadu. Po przekroczeniu przełęczy w Górach Krańca Świata, starł się on z siłami Arkahatu Hayasdan pod miastem Mahrak. Mimo pewnych strat, siły Nehekharan zostały rozbite i zmuszone do kapitulacji, banda Diakona Chaosu Ksvara zniszczona, a siły górskiego ludu nomadów Hai wyparte na pustynię.

Wkrótce potem Mahrak został zajęty dzięki pomocy mieszkańców miasta i cała Nehekhara kilka dni potem zrzuciła jarzmo Arkaha, eliminując znienacka siły garnizonowe. Wkrótce zniszczono państwo i armię Hai, a Ichneumon musiał porzucić stałą siedzibę i wraz ze swoimi najwierniejszymi Prawdziwymi Chaosytami wyszedł w Nehekharę celem walki. Z południa zaś nadeszła armia Malalitów pod wodzą Shin-Tana, nękająca wcześniej Arabię i Khemri.

Po rozwiązaniu zakonu zabójców-Ormazdian, Hashishinów i dezercji ich wodza i stworzyciela - Bloodwynna, posadę doradcy i wodza sił Jihadu objął sługa Prawa i Alluminasa. Uczeń Czarnego Miecza i Samuela - Alrik. Wojna ta stała się dla niego sprawą osobistą, gdyż w boju o Mahrak zginęła jego towarzyszka, kapłanka Vimtao - Ariya z ręki Ksvara. Dzięki siłom Jihadu i tymczasowemu sojuszowi z Malalitami, odnalazł i zniósł w wielkim boju siły Ichneumona. Diakon Chaosu Ksvar zginął, podobnie jak Skaveński Szary Prorok Rikkit'Tik. Ichneumon podobno również zginął, ale jego ciała nigdy nie odnaleziono. Arkahat Hayasdan i Prawdziwy Chaosu zniknęły, a wykrwawione armie Arabów i Malalitów nie zdradziły siebie nawzajem i wycofały się do swoich ziem, zostawiając Nehekharę by odbudowała się ze zgliszczy. Alrik natomiast postanowił zrealizować marzenie Czarnego Miecza i ruszył do Imperium, nie mogąc odnaleźć swojego mistrza, Samuela...

III Bunty w Wissenlandzie

Dzięki pomocy anonimowego Czarnego Arcymaga który każe się tytułować "Magiem", siły lojalne Lordowi Mortimerowi odkryły i zmiażdżyły rebelię w Wissenburgu oraz Kult Slaanesha. Powstanie w Sollandzie zostało krwawo zdławione, a nagły atak sił Stirlandu na Nuln i Wissenburg odparty. "Mag" zniknął i nie był widziany już nigdy więcej w Imperium, a Lord Mortimer począł odbudowywać Wissenland i szykować się do wznowienia wojny z jedynym pozostałym jego wrogiem - Stirlandem.

IV Cesarstwo znów odparte

W bitwie pod Przełęczą Czarnego Ognia, połączone siły Księstwa Granicznego Khypris i Namiestnika Averlandu, Leopolda von Mecklenberga, stawiły czoło wielkiej armii Księstwa Granicznego Masserschloss i Cesarstwa. Mimo wielkich strat wśród Khyprisian, obie armie napastników zostały dosłownie zmiecione, a Cesarstwo zmuszone do podpisania traktatu pokojowego. Cesarz swój gniew przelał na nieudolnych sojuszników z Masserschloss, podbijając osłabione państwo. Próbował także podbić Khypris, jednakże księstwo to twardo oparło się inwazji dzięki stworzonej, nowoczesnej armii.

V Koniec anarchii

Dzięki pomocy i interwencji diuka Westlandu, Revana Magreta, wojny domowe w Tilei, Albionie i Estalii zakończyły się. Na Albionie zwycięstwo osiągnęły "zielone siły" rodu Erin. Górskie klany Scats oraz stare Królestwo Albionu wspierane przez agentów Stirlandu zostały pokonane, i na tronie nowej Monarchii Albionu zasiadła królowa Margaret I z rodu Erin.

Na północy, na Morzu Krakena, zbierająca się flota Chaosu do inwazji na Stary Świat została wykryta i zniszczona przez połączoną flotę Kislevitów i Westlandczyków pod wodzą sławnego Ivana Vladeka.

W Estalii, Diuk Magret wespół z Królem Rodrigo I prowadził trzyletnią wojnę, która spowodowała zjednoczenie kraju pod berłem prawowitego królestwa, zniszczenie rebeliantów Portos i Ormazdian z plemion Moorów oraz odparcie ataku Arabów. Podobnie w Tilei, gdzie połączone siły Estalijczyków, Tileańczyków i Westlandczyków odparły Arabów i położyły kres rebeliantom, kończąc zawieruchę i tam.

Potem Revan i Rodrigo podjęli ekspedycję do Nowego Świata celem wsparcia dla tamtejszych kolonii królewskich. Mimo początkowych sukcesów nad jaszczuroludźmi, Mrocznymi Elfami i rdzennymi plemionami, siły kolonizatorów zostały rozbite przez armię Mrocznych Elfów kultu Slaanesha dowodzoną przez Aegisa - elfa i byłego kamrata Diuka Westlandu. Kolonie zostały zniszczone, a król i diuk ledwo wrócili do swych domów.

Wojna w Bretonni przybrała nowy wymiar. Wraz z odnalezieniem spadkobiercy tronu - córki Króla Leona Leoncueura, Cassandry, i jej wstąpieniem na tron większość rozrób w państwie została zakończona. Jednakże przeciwko królowej powstała koalicja szlacheckich rodów, wszczynając wojnę domową. Cassandra, dzięki wsparciu armii Timurydów z Orientu dowodzonej przez "Amira Temura", Timura Subadara, zachowała swój tron i zmiażdżyła uzurpatorów, wprowadzając Bretonię na nową, świetlaną drogę rozwoju.

Ostatnią ważną rzeczą która wydarzyła się zaraz po zakończeniu walk w Wissenlandzie był wyjątkowo brutalny zamach na Altdorf. Gromph Baenre, Czarny Arcymag (dawniej Arcymag Kolegium Ognia) i sługa Konstanta Drachenfelsa podłożył i zdetonował potężne magiczne bomby wypełnione Prawdziwym wiatrem Dhar. Zniszczył Pałac Imperatorski (razem ze wszystkimi insygniami władzy - w tym klejnotami koronnymi oraz całym dobytkiem), okoliczne struktury związane z pałacem (np. kapitułę Zakonu Wysokich Hełmów) i Ogrody Pałacowe. Zginęło bardzo wielu ludzi, a kilka organizacji - w tym Wysokie Hełmy i Straż Pałacowa przestały istnieć. Nie zostało nic - nawet fundamenty dzięki którym możliwa by była odbudowa. Na szczęście, wykryto czarnoksiężnika i złapano go przy jego dawnej miejskiej rezydencji. Podczas następującej potyczki, rezydencja spłonęła razem z zabitym Baenre. Egzekucji dokonał jego dawny uczeń, Magister Ognia - Joseph z Middenheim.

Mimo śmierci zamachowcy, atak udał się w stu procentach. Cios w morale był ostateczny. Imperium straciło ostatnie formalne insygnia i oficjalnie przestało istnieć w ogóle takie państwo. Jeśli ktoś zapanuje nad tymi ziemiami znów w całości, będzie musiał stworzyć podwaliny pod nowe imperium. W wyniku ataku, rada Konkordatu Magii podjęła decyzję o wprowadzeniu polityki izolacjonistycznej, zrywając kontakty dyplomatyczne ze wszystkimi wokół i ogłaszając się neutralnym państwem - Magokracją Reiklandu. Zostały podpisane nowe umowy handlowe i to okazał się być jedyny kontakt Reiklandu z resztą świata.

VI Odparcie Chaosu

Zanim przycichły sprawy w Imperium, ludzie znów musieli stanąć naprzeciwko nawałnicy Chaosytów.

W Ostlandzie, Wolfenburg został znienacka i zdradziecko opanowany przez siły Chaosytów. Powracające resztki sił zbrojnych Lorda Gariela z bitwy o Carroburg zmuszone były stawić czoło wrogowi znów pod swoją stolicą - tyle że tym razem to oni musieli atakować. Mimo niskiego morale, ran, wycieńczenia i braku amunicji, atak powiódł się a miasto zostało odbite. Siły Chaosytów zostały wycięte, a Lord Gariel skupił się na odbudowie swojego państwa, które nazwał "Cesarstwem Germanii".

W Middenlandzie wydarzyła się krwawa wojna między hordą Chaosu Aerica Cyenwulfa a siłami Marchii Krieg i Palatynatu. Mimo początkowych sukcesów i zarządzenia szturmu na słabo zaludnione Middenheim, horda Cyenwulfa i wspomagające ją siły Skavenów klanu Moulder zostały złapane w pułapkę. Palatynowcy obłożyli tunele w Ulricsbergu oraz dwie z trzech grobli prowadzących na górę bombami, które zdziesiątkowały siły atakujących. Ci mimo to sforsowali bramy i zmusili regularne wojsko do odwrotu. W mieście natknęli się na elitarne siły Praworządnych i samego Palatyna Maleka, który w pojedynku ciężko zranił Chaos Championa Nartoresa "Wiecznie Żyjącego" oraz zabił samego Chaos Lorda Aerica Cyenwulfa. Jego armia została zniszczona przez napierające z dwóch stron siły Morrytów Arthura von Kriegera i Praworządnych. Nartores cudem uniknął śmierci i uciekł w Góry Środkowe.

W Lesie Laurelorn wydarzyła się trzecia i ostatnia bitwa z Chaosem. Po początkowych potyczkach, raz wygranych raz przegranych, Laurelorn został zaatakowany przez drugą armię - Nordland pod wodzą Barona Wilhelma von Ritzdorf. Siły Reiklandu, Morrytów i Leśnych Elfów zastawiły na siły Baronii zasadzkę i w bitwie zniosły wojska Nordlandu. Arthur von Krieger i Wilhelm von Ritzdorf zostali ciężko ranni i wrócili do swoich ziem. W bitwie padła także wielka Fechtmistrzyni i dowódca wojsk elfów Asrai, Arlanna Venye.

Siły Reiklandu, wsparte przez bitewnych magów pod wodzą Marianne Kessler i Asurskich Cieni pod wodzą Hetairena, uderzyły wespół z elfami Asrai na wojska Chaosu. W wynikłej wielkiej bitwie Chaos został zmuszony do odwrotu w Góry Środkowe, jednakże cena była wysoka. Wielu elfów i ludzi zginęło, w tym wszystkie Cienie, Asraiscy magicy oraz ważniejsze persony - Lareth "Czarny Kostur", szef magów Laurelorn i Linda Draakenheist, oficer wojskowy z Altdorfu. Resztki sił Reiklandu wróciły do domu, a to co zostało z elfów Laurelorn musiało znieść gorycz "zwycięstwa" - gdyż na zawsze odebrano im siłę i moc, ich las leżał w gruzach a odbudowa i ponowna kolonizacja Wielkiego Lasu Talabek była niemożliwa...

VII Dziwne znaki na niebie

Na początku 2546 roku KI pojawiły się dziwne znaki, komety, na niebie widoczne na całym świecie. Z tego co wiadomo, te spadające gwiazdy uderzyły bezgłośnie w opuszczony wyspiarski kontynent na południe od Nipponu i na wschód od Cathayu. W ziemię, która i tak od dawna słynęła z niedostępności. Ekspedycje zorganizowane przez ludzi Wschodu zaginęły bez wieści.

Podobne sytuacje zaobserwowano także na Smoczych Wyspach u wybrzeży Orientu i w północnym Nowym Świecie, na zachód od Naggaroth. Ekspedycje rozpoznawcze wysłane w tamte miejsca również nie powróciły.
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Wto Maj 20, 2008 11:57    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Nachgeheim -> Sigmarzeit 2546 Weltreich Kalender

I Wydarzenia na Dalekim Wschodzie i w Oriencie

Od początku roku aż do ostatków wiosny, między Cathayem a małym królestwem Koryo toczyła się krwawa, totalna wojna. Koryo, wspierane przez Nippon, broniło się przed najazdem Cathayczyków wspieranych przez nomadów z Khuresh i Wielkich Stepów.

Po kilkunastu bitwach, oblężeniach i walkach partyzanckich, królestwo Koryo upadło i zostało wcielone do ziem Cathayu. Nippończycy zostali pokonani i wyparci na swoje wyspy. Cathay i nomadzi zbierają siły oraz flotę do najazdu na Nippon.

Okazuje się, że czasy Sojuszu Dalekiego Wschodu, który w 2527 roku założył Malek, minęły bezpowrotnie. Bez wspólnego wroga narody Wschodu walczą ze sobą.

Tak też widać w sytuacji jaka panuje w Oriencie. Grupa Rajputów z Indii postanowiła połączyć się dość dziwnym sojuszem z Ormazdiańskim, fanatycznym Malikatem Sindh przeciwko "wspólnemu wrogowi": Timurydom. Wszystkie strony mobilizują swoje siły, a Cathay i reszta Indii zapowiedziała neutralność. Nic nie wiadomo za to o decyzji Khwarezmian.
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Sob Cze 07, 2008 12:59    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

1-7 Sigmarzeit, 2546 Weltreich Kalender

I Rozruchy na południu

Szykuje się kolejna wojna. Cesarstwo w Księstwach Granicznych zrzuciło jarzmo traktatów podpisanych z Księstwem Khypris i Averlandem. Okazało się, że przez pięć lat wykorzystali swój potencjał oraz relatywnie mały kryzys w porównaniu do Imperium i stworzyli wielką, nowoczesną armię. Nastąpiła jej mobilizacja i ukierunkowanie na Khypris oraz Przełęcz Czarnego Ognia.

Siły Averlandu i Khypris zostały postawione w stan gotowości, Averland wzmocnił garnizony po swojej stronie Gór Czarnych.

Tymczasem, nieco na północy, Mootland oficjalnie zerwał unię z Averlandem i przystąpił do negocjacji ze Stirlandem. Spowodowane było to atakami rasistów z Hornau i sabotażystów Averlandzkich oraz zwiększeniem liczebności garnizonów wojsk Aver w Moot.

Sytuacja w Hornau również staje się gorąca. W mieście i poza nim aż huczy od plotek, agitacji i demagogii nawołujących do powstania przeciwko Averlandowi. Już pierwsi partyzanci sformowali się w grupy i poczęli atakować siły Aver w Okręgu Hornau.

Tymczasem, Wissenland kończy zbrojenia do wznowienia wojny ze Stirlandem.

II Północ w niepewności

Po kilku latach kryzysu i pokoju znów zaczyna dziać się źle na północy Imperium. Rozwój Ostlandu ukierunkowany na Góry Środkowe został brutalnie przerwany przez broniące się tam siły Chaosytów. Cesarz zmuszony był do odnowienia prac górniczych, tym razem w Górach Krańca Świata.

W lesie Drakwald pojawiły się aktywne bandy Chaosytów, zaś w Ostlandzie miały miejsce dziwne, "magiczne" bitwy z udziałem trzech nieznanych frakcji. Dwie wyglądały na elfów - Wysokich lub Leśnych oraz Mrocznych. Trzecia przysporzyła sporo problemów agentom i siłom Gariela zanim została zmuszona do ucieczki. Była nią banda truposzy z metalu, którzy korzystali z toporów i pistoletów strzelających zielonymi piorunami. Kiedy było pewne, że przegrają - zniknęli w błysku zielonej energii, nie zostawiając żadnych dowodów na swoje istnienie. Konkordat, wspólnie z Germańskim Cesarstwem bada tą sprawę wnikliwie.

Ciekawostką jest to, że w pobliżu miejsc bitwy widziano agentów z zakonu Hammerites, konkretniej oddział pochodzący ze Stirlandu. Pod dowództwem Karrasa, młodego geniusza z zakonu który pięć lat temu spowodował szybki wzrost technologiczny w całym Imperium (zaczynając od inwencji w Averlandzie i Stirlandzie).

Tymczasem w Westlandzie podniósł się wielki raban. Diuk Revan Magret obwieścił narodowi, że oddaje ziemie Westlandu we władanie Cesarstwa Germanii a sam ma zamiar zostać Feldmarszałkiem armii cesarskiej. Wszystkie stany społeczne w Marienburgu i Westlandzie wyraziły swoje rozczarowanie i oburzenie. Jedynie osobista gwardia Diuka oraz wywiad i kontrwywiad dowodzony przez niejakiego Eneida nie miały żadnych obiekcji. Cohen Longbringer, najlepszy generał w Westlandzie, były łowca czarownic i wyzwoliciel Erinu spod opresji Królestwa Albiońskiego, opuścił szeregi armii Westlandu. Wymówił posłuszeństwo wraz ze swoimi oddanymi gwardzistami i uszedł z Marienburga. W tym czasie Diuk wybrał się wraz ze swoim orszakiem do Ostlandu by tam przypieczętować swoją decyzję.
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Pon Cze 16, 2008 13:47    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

7-14 Sigmarzeit, 2546 Weltreich Kalender

I Wojna na południu

Tak jak wszyscy przypuszczali - rozpoczęła się wojna która ogarnęła południowe Landy. Koalicja sił Averlandu, Sylvanii i Wissenlandu starła się ze Stirlandem i Cesarstwem.

Pierwsze ruchy zostały poczynione przez Stirland, który przyjął secesję Mootlandu i Okręgu Hornau z ziemi Averlandzkiej. Wybuchły powstania przeciwko siłom Namiestnika Leopolda von Mecklenberga, wspierane przez korpus Stirlandzki pod wodzą Adriana von Zira. W tym czasie, z Wissenlandu ruszyła inwazja na Stirland dowodzona przez Lorda Mortimera. Na rzekach Stir i Aver starły się ze sobą wrogie floty rzeczne. Na Sylvanię ruszyła ekspedycja wojskowa Lorda von Bacha, sojusznika Stirlandu.

Wkrótce Mootland i Hornau zostało oswobodzone z sił Averlandu, a kontrataki Namiestnika spełzły na niczym. Na rzece Aver flota Averlandzka zwyciężyła statki Stirlandzkie i dokonała desantu wojska na graniczne umocnienia agresora.

W Sylvanii, siły von Bacha oraz nowego sojusznika: ostatniego von Carsteina zmiażdżyły siły obrońców oraz wampirów i ghuli Strigoi. Wkrótce jednak fala się odwróciła, gdyż z Gór Krańca Świata spłynęła wielka armia dowodzona przez wampirzyce z rodu Lahmian, wsparta wojskiem Averlandu dowodzonym przez Namiestnika. Siły von Carsteina i von Bacha są spychane w kierunku Ostermarku, a Waldenhof - stolica Sylvanii jest oblężona przez kontratakujących.

Adrian von Zir wespół ze swoim bratem Wilhelmem zanegował inwazję Lorda Mortimera i zepchnął ją w północno zachodni las graniczny, przygotowując się do wzięcia wroga w kleszcze i zmiażdżenia go. Bitwa graniczna przy rzece Aver jest kontynuowana, jednakże napastnicy są spychani przez siły forteczne i kawalerię Stirlandu pod wodzą kapitana Victora. Bitwa na rzece Stir wciąż trwa, jednakże flota Mortimera jest spychana w kierunku Nuln.

Do Sylvanii zostały wysłane posiłki ze Stirlandu, natomiast spora część zakonu Hammerites opowiedziała się oficjalnie po stronie von Zirów, powodując rozłamy w jego strukturze.

Natomiast Cesarstwo przypuściło zmasowane ataki na Księstwo Khypris i Przełęcz Czarnego Ognia. Po długich i krwawych bitwach, Książę Khypris zginął a jego księstwo wpadło w ręce agresorów. Stolica jest oblężona. Cesarscy zdobyli także przełęcz wielkim kosztem i zaczęli atakować graniczne, południowe umocnienia Averlandu.

Wiadomo, że ambasadorzy Stirlandu planują wciągnięcie Cesarstwa Germanii do wojny po ich stronie.

II Wojna na północy

Odnowione, poszerzone i zmodernizowane siły Baronii Nordlandu przypuściły generalny szturm na Las Laurelorn. W ciągu ledwo tygodnia sforsowały bagna oraz prawie połowę lasu, bijąc osłabione wojska leśnych elfów Asrai oraz ich sojuszników z Westlandu.

Westland zdetronizował swojego obecnego Diuka, Revana Magreta i osadził na tronie nowego - Cohena Longbringera. Poparcie dla Westlandu wstrzymały: Królestwo Estalii oraz Republika Tileańska. Kislev pozostał neutralny, natomiast Albion połączył się z Westlandem w sojuszu.

III Nowości u elfów

Stało się coś, co wszyscy uznawali za niemożliwe: Mroczne i Wysokie elfy zaczęły korzystać z nowej technologii.

Nie jest to jednak proch ani działa. Obie frakcje zaczęły korzystać z broni palnej, która strzela czymś zgoła innym niż toporne kule za pomocą prochu.

Wysokie Elfy przyjęły na stan bronie strzelające ostrzami różnego rozmiaru o wyglądzie Shurikenów z dalekiego Nipponu. Natomiast Mroczne Elfy kultu Slaanesha korzystają z broni która strzela fioletowymi, ostrymi okruchami kryształowymi różnego rozmiaru.

Slaaneshyci wykorzystali tą nową technologię z nieznanego źródła do odparcia kontrataków Jaszczuroludzi w środkowym Nowym Świecie oraz do zepchnięcia Mrocznych Elfów Malekitha na Ulthuan i do Naggaroth. Obecnie siły Slaaneshytów oblegają graniczne wieże strażnicze Naggaroth oraz przeprowadziły udany desant na Nagarythe, prowincję Ulthuanu.

Tymczasem Wysokie Elfy użyły nowej broni by uniezależnić się od Sułtanatu Arabii oraz odeprzeć prawie natychmiastowy Jihad który został zorganizowany przeciwko nim. Później, Asurowie wyparli wszelkich Arabów z ich terytoriów oraz odparli atak Malalitów na ich południową granicę. Wieść niesie, że Asurowie przygotowują się do ataku na Ulthuan, by odzyskać dawną ojczyznę.

_________________
Ulfir Egillsson, Norsmen - Wichry Północy
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Wto Lip 01, 2008 14:48    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

14-21 Sigmarzeit, 2546 Weltreich Kalender

I Burza nad Lasem

W Lesie Laurelorn ciągle trwają zażarte walki między siłami Barona Nordlandu a sojuszem Asrai/Westland.

Do walki o las przystąpiła także nowa horda Chaosu korzystająca z najnowszych technologii wojennych. Dowodzona jest przez Chaos Lorda Nartoresa. Zaatakowała ona granice lasu, przysparzając mu ogromnych strat. W dwóch ciężkich bitwach, za cenę połowy swoich sił, Chaosyci całkiem rozbili najbardziej elitarną i największą z armii leśnych elfów i obecnie prą w głąb lasu.

II Wojna w centrum Imperium

Po krótkim oczekiwaniu i reorganizacji, na Sylvanię natarły siły von Zira, von Bacha i Revana Magreta. Ten ostatni skierował ośmiotysięczne natarcie na stolicę, Waldenhof. Po drodze udało mu się rozbić pięciotysięczną armię nieumarłych, niestety on i jego towarzysz Eneid zginęli w zasadzce wampirzyc, zaś jego armia została rozbita przez siły Averlandu.

Na zachodzie Sylvanii połączone siły von Bacha i von Zira uderzyły na 15-tysięczną armię zauroczonych przez wampirzyce ludzi. W dwóch krwawych bitwach armia Lahmian spadła poniżej połowy początkowego stanu i została uratowana tylko przez interwencję królowej wampirzyc - Neferaty oraz siły Namiestnika Averlandu. Armia von Bacha została rozbita a on sam zginął. Von Zir wycofał się do Stirlandu z połową swojej początkowej siły.

We wszystkich bitwach Averland poniósł znikome straty.

III Proklamacja Rzeszy

Cesarstwo Germanii zmieniło swoją nazwę na Rzeszę Germańską. Mimo ostatnich niepowodzeń, powstał tam szereg organizacji narodowych, nacjonalistycznych i patriotycznych które przedstawiły Cesarzowi Exodiusowi Garielowi (obecnie Kaiserowi) plan utworzenia Rzeszy na który przystał. Obecnie szkolone są nowe, znacznie większe siły zbrojne dzięki którym Rzesza ma zamiar "wprowadzać pokój" na ziemie dawnego Imperium.

IV Koniec walk w Oriencie

Połączone siły Timurydów i korpusu ekspedycyjnego z Bretonii całkowicie rozbiły wojska rebelianckich Indów oraz podbiły Malikat Sindhu. Wiara w Ormazda została oficjalnie zakazana w Oriencie i obecnie jest brutalnie wykorzeniana i prześladowana.

Królestwa Indu zadeklarowały swoją przyjaźń i neutralność z Timurydami i Bretonnią. Shahdom Khwarezm i Cathay zaś nie ukrywają chłodnych intencji wobec połączonych sił nomadów i gości ze Starego Świata. Wieści niosą o tym, jakoby Khwarezm i Timurydzi szykowali się do wojny między sobą.

V Złoczyńcy zabici w Wissenlandzie

W południowej prowincji miała miejsce potyczka między bandą recydywistów dowodzonych przez Mistrza Zabójców, Diego Gustava Ganchofa oraz niezidentyfikowanej sekty Chaosu, a połączonymi siłami żołnierzy Lorda Mortimera i Magów z Kolegiów Metalu, Światła oraz Ognia. Podczas walki zginęli wszyscy sekciarze, recydywiści, Magowie Metalu, Patriarcha Metalu Cervek Merigot, kilku Magów Światła oraz Ganchof. Mimo tak wielkich strat, misja została uznana za udaną. Kolejne wrzody zniknęły z powierzchni Imperium.

_________________
Ulfir Egillsson, Norsmen - Wichry Północy
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Wto Lip 08, 2008 23:57    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

21-30 Sigmarzeit, 2546 Weltreich Kalender

I Sylvania odzyskuje wolność

Po opuszczeniu prowincji przez siły Averlandu oraz nadchodzący wymarsz wojsk Neferaty, w Sylvanii wybuchło powstanie przeciwko rządom tyranów i wampirów. Lud, pragnący zyskać niepodległość, starł się z poplecznikami dawnych rządów i zwyciężył - głównie dzięki pomocy, wsparciu i poparciu Rzeszy Germańskiej. Sylvańczycy zgodzili się przyłączyć swą ziemię do Rzeszy i znienacka zaatakowali siły Neferaty. Ponieśli jednak potężne straty i wielką klęskę, nie robiąc większych zniszczeń w szeregach armii pupilków wampirzyc.

Kaiser Exodius Gariel przygotował swoje siły wojskowe oraz pospolite ruszenie w Ostermarku na uprzednio przygotowanych liniach obronnych. Czas bitwy granicznej zbliża się nieuchronnie.

II Upadek Lasu

Po wkroczeniu w granice Lasu Laurelorn, Chaosyci dotarli aż pod samą, okrytą iluzyjną magią stolicę elfów. Elfy zebrały tam prawie wszystkich cywili, pokaźne zapasy, garnizon oraz kontyngenty od najbardziej zaufanych sojuszników (m.in. Palatynat Middenheim, Konkordat Magii, Marchia Krieg). Kiedy armie Chaosu zbliżyły się do niewidzialnego miasta, coś lub ktoś rozproszyło iluzję i dało im szansę na nagły szturm. Stolica upadła, zginęli wielcy bohaterowie oraz złamano potęgę elfiej armii.

Wkrótce siły Westlandu zmuszone były wycofać się do ojczyzny z pewnego nagłego powodu. Złapani między siły Nordlandu a Chaosu, Asrai stawili czoła śmierci w ostatniej bitwie Laurelorn i przegrali. Siły Nordlandu zajęły cały Las, a wojska Chaosu wycofały się pospiesznie w Góry Środkowe.

III Zamach w Westlandzie!

Podczas pomyślnej dla Westlandu i elfów wojny z Nordlandem, wydarzyła się rzecz niesamowita w Marienburgu. W nocy, dokładnie w czas bitwy o stolicę elfów, dokonano ataku na prywatne komnaty w zamku książęcym. Diuk Cohen Longbringer oraz jego przyboczni zginęli w walce z silnym i wyjątkowym zabójcą. Nie wiadomo komu służył, aczkolwiek podejrzewa się Nordland lub Chaos o wysłanie go na ziemie ich rywali.

Strata władcy i problemy z sukcesją (a raczej jej brakiem) zmusiły korpus ekspedycyjny do wycofania się z Lasu Laurelorn z powrotem do ojczyzny. Spowodowało to też nieuchronną klęskę Leśnych Elfów.

W Westlandzie już panują rozmowy między możnymi co do wyboru nowego władcy spośród nich, lub spośród obcokrajowców. Dużym poparciem cieszą się lokalni arystokraci oraz Kislevita Ivan Vladek i królowa Albionu Margaret.

IV Zwycięstwo w Hornau

Podczas wielkiej bitwy w pobliżu miasta Hornau starły się dwie siły - Stirland i Averland. Podczas działań wojennych które składały się na atak kawalerii i piechoty Aver, ostrzale artyleryjskim oraz ukradkowym manewrze Adriana von Zira zginęła większość armii Averlandu. Części udało się zbiec do Averheim z pomocą posiłków. Zginął także Książę, zwany tyranem lub szaleńcem - Leopold von Mecklenberg. Adrian von Zir zabił go w pojedynku, tracąc przy tym dłoń.

Mimo klęski, Averlandczycy nie poddają się. Atakowani przez siły Cesarskie, Mortimera i Zira zdwoili wysiłki w rozpaczliwej obronie, rządzeni przez wampirzą żonę zmarłego księcia.

_________________
Ulfir Egillsson, Norsmen - Wichry Północy
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Sro Lip 23, 2008 23:22    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

30 Sigmarzeit - 5 Sommerzeit, 2546 Weltreich Kalender

I Zamach w Altdorfie

Po raz kolejny Imperium wstrząsnął straszliwy zamach na znaną osobę. Tym razem podczas parady wojskowej w Altdorfie znany upadły arcymag, Gromph Baenre zaatakował Axela Wagnera - głównego militarnego wodza Reiklandu.

Do walki wplątał się także jakiś zamaskowany Lisz, który zamordował obu walczących i zbiegł z pomocą mrocznego maga oraz wampirzycy którzy narobili niedawno problemu Konkordatowi Magii.

Balthasar Gelt, nadzorca Konkordatu, poprzysiągł zemstę na siłach Chaosu i zła oraz krucjatę przeciwko organizacjom które ośmieliły się ostatnio podnieść rękę na zrzeszenie magów.

II Zwycięstwo w Ostermarku

W wielkiej bitwie lądowo-rzecznej, siły Neferaty, królowej Rodu Lahmian zostały zmiażdżone przez połączone wojska Sylvanii, Stirlandu i Rzeszy Germańskiej. Mimo wielkich strat, udało się całkowicie zniszczyć plugawą armię i flotę, a sama Pierwsza Wampirzyca zginęła raz na zawsze z rąk Łowców Wampirów, Rycerzy Ołowianej Pieczęci i Kapłanów Morra.

III Najazd Chaosu

Połączone siły Nordlandu i Chaosu dokonały najazdów na różne okoliczne ziemie. Horda Chaosu pod wodzą Surtha Lenka starła się w okolicy ruin Sokh z wojskami Middenheim i Kriegstadt. Baron Wilhelm von Ritzdorf na czele swych sił atakuje pozbawione władcy Księstwo Westlandu. Pospolite ruszenie Nordlandu i horda Chaos Lorda Crukka spustoszyła północny Ostland i atakuje centrum tej prowincji. Horda Nartoresa Wiecznie Żyjącego zdemolowała większość Hochlandu, poszerzyła własne szeregi i przemianowała warowne miasto Vodf na swoją fortecę oraz zmiażdżyła pospolite ruszenia z tej ziemi oraz z Talabeklandu.

Na koniec, w rejon Wolfenburga natarła horda samego wodza Chaosytów z Gór Środkowych, Vardeka Croma. Okoliczne miasta upadły, ale jak do tej pory stolica ostro się trzyma.

IV Koniec wojny na południu

Wraz z ostatecznym atakiem Księstwa Stirlandu, Cesarstwa Południa i Księstwa Wissenlandu na bezpańskie Księstwo Averlandu zbiegła się ostateczna bitwa o los tej prowincji pod stolicą, Averheim. W niej, połączone siły Rodu Lahmian i Averlandczyków zostały ostatecznie złamane przez Adriana von Zira. Miasto zostało zajęte i doszło w nim do spotkania Cesarza, Lorda Mortimera i von Zira. Dokonano rozbioru Averlandu i podpisano nowe pakty. Armia von Zira ruszyła na północ do Sylvanii, celem pomocy w walkach z resztą Rodu Lahmian.

_________________
Ulfir Egillsson, Norsmen - Wichry Północy
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Czw Sie 07, 2008 00:27    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

5-10 Sommerzeit, 2546 Weltreich Kalender

I Zniszczenie Cabaal

W ciągu kilku dni od odkrycia Drugiej Sekty Cabaal, Konkordat Magii wespół z Księstwem Stir przeprowadził akcję wywiadowczą mającą na celu odnalezienie i zlikwidowanie naraz wszystkich komórek sekty w Imperium oraz ich sojuszników.

Akcja rozpoczęła się zniszczeniem podwójnej komórki sekty w Averheim, byłej stolicy Averlandu. Zaraz potem wybito w zasadzie wszystkie komórki z pozostałych prowincji, Westlandu oraz te które wyemigrowały z utraconych na rzecz Chaosu ziem Rzeszy oraz Nordlandu. Dzień później sekta się przegrupowała w Stirlandzie i uderzyła odwetowo, zabijając Alexandrę von Zir i jej męża z rodu von Bachów. Książę Stir, Adrian von Zir zemścił się srodze miażdżąc ostatnie resztki sekty w stolicy Księstwa, Gromheim i spalił ich księgi oraz inne mroczne artefakty, efektywnie uniemożliwiając odbudowanie się sekty kiedykolwiek w Imperium ponownie.

II Kolejne "magiczne bitwy"

W Nowym Świecie, Naggaroth i na Mrocznych Ziemiach zaobserwowano kilkadziesiąt kolejnych, znacznie cięższych anomalii które nazwano "magicznymi bitwami". Zaraz potem, sytuacja przycichła w zasadzie aż do teraz. Najwidoczniej tajemne frakcje które ze sobą walczą poza kulisami świata się wykrwawiły potężnie... albo powybijały nawzajem.

III Chaos zajmuje Ostland

Prowincja upadła na rzecz Chaosu. W bitwie o jej wschodnią część zginął Feldmarszałek Rzeszy Germańskiej, Torlik Gustav z rąk zabójcy (którym okazał się ostatni wampir z Rodu Lahmian - Arioch Sakrav, mężczyzna). Wkrótce potem nastąpiła bitwa Chaosu z Rzeszą, w której kompletnie wybito siły pospolitego ruszenia po obu stronach. Zaraz potem Chaos zyskał przewagę i prawie okrążył wojska Rzeszy, które się wycofały.

Kaiser Exodius Gariel, Kaiserin Katya Gariel oraz Arioch Sakrav (który okazał się być nieumarłym, wampirzym Revanem Magret) zginęli również w bitwie.

Nowo utworzony aparat rządzący Rzeszy, Rada Marszałków przygotowuje Ostermark i Talabekland do czegokolwiek. Horda Chaosu pod wodzą Crukka została w podbitych ziemiach, tworząc Państwo Niepodzielnego Chaosu, do którego dołączył także Nordland. Okazało się bowiem, że Wilhelm von Ritzdorf od samego początku był zamaskowanym iluzjami Chaos Lordem...

Nartores tymczasem ze swoją hordą ruszył do Middenlandu wspierać hordę Surtha Lenka w walce z Marchią Krieg. Vardek Crom ze swoją hordą bije się pod Mosiężną Fortecą w Górach Środkowych z siłami Palatynatu Middenheim i Praworządnych, dowodzonych przez samego Palatyna Maleka.

IV Wieści ze Wschodu

Kislev poniósł serię klęsk od niespodziewanych, potężnych ataków Chaosu. Krucjaty na Północne Pustkowia oraz Norskę zostały zniszczone. Carat utracił władzę nad Dolganią, Ungolią i Wielkimi Stepami na rzecz Chaosu. Ledwo udało się wybronić Góry Krańca Świata i Ziemię Tarczową oraz wybrzeża Kislevu ze strony Morza Szponów, wszystko dzięki pomocy krasnoludów oraz dowodzeniu trzech wielkich wodzów - Cara Dimitrija, Generała Mściwoja i Admirała Ivana Vladeka. Kislev jednakże nie ma sił na odzyskanie tego co utracił i zajmuje się stabilizacją sytuacji w swoich granicach oraz planowaniem nowej Krucjaty na Norskę i Morze Szponów.

Tymczasem na dalszym wschodzie, w Nipponie sytuacja jest bardzo zła. W rejonie stolicy wybuchła walka dwóch potężnych koalicji klanów Daimyo. Poza zniszczeniem okolicznych terenów i samej stolicy oraz wzajemnego wybicia się obu wielkich klanów, wojna nie osiągnęła nic. Okazało się że była początkiem najgorszego okresu w dziejach tego państwa. Słabość i brak zainteresowania państwem jakie wykazywali Cesarz i Shogun z klanu Ashikaga odpłaciły się. Kiedy owa "Wojna Onin" się zakończyła, nastał okres "Sengoku Jidai."

Klany i ich wodzowie powstali w wojnie domowej przeciwko sobie, korzystając z mierności władz centralnych. Powstały nowe frakcje, pomniejsze zostały wchłonięte w struktury głównych lub zniszczone. Oto początek wielkiej wojny...

_________________
Ulfir Egillsson, Norsmen - Wichry Północy
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Nie Sie 17, 2008 23:52    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

10-20 Sommerzeit, 2546 Weltreich Kalender

I Upadek Middenheim

W okolicach między miasteczkiem Immelscheld a warownym miastem Middenheim rozegrała się polowa bitwa między pospolitym ruszeniem Middenlandu i wojskiem regularnym Palatynatu a siłami hordy Chaosu Lorda Nartoresa. Mimo zaciętości Middenlandczyków, bitwa całkiem została przegrana przez obrońców byłego Imperium.

Ledwo dzień później Nartores ze swym wojskiem uderzył z siłą na Middenheim, i mimo znacznych strat pokonał załogę fortecy oraz dokonał rzezi mieszkańców miasta i uchodźców z Palatynatu. Zginął również lokalny Graf. Miasto zostało obsadzone przez załogę Chaosytów, którzy obecnie z niego nie wyściubiają nosa.

II Była Rzesza wyzwolona

Siły zbrojne byłej Rzeszy oraz Księstwa Stir omiotły prowincje Ostland i Hochland, bijąc popleczników Chaosu i przeganiając hordę Chaos Lorda Crukka aż do Nordlandu. Z ważniejszych potyczek wymienić należy odzyskanie miast Hergig i Wolfenburg, zdobycie fortów i pokonanie partyzancki w Drakwaldzie oraz bandy Tzeentchian i inszych Chaosiarzy w Lesie Cieni. Obecnie jedynie warowne miasto Vodf we wschodnim Hochlandzie opiera się oblężeniu.

III Wielka bitwa z Chaosem

Pod mieściną Sotturm spotkały się dwie armie - Reiklandzkiego Konkordatu Magii oraz hordy Chaosu Lorda Surtha Lenka. W dwudniowej, krwawej bitwie siły Chaosu zostały zepchnięte, głównie dzięki niezapowiedzianej interwencji trzeciej strony konfliktu - małej armii ożywieńców, demonów i istot cienia. Owa armia uderzyła na Chaosytów od tyłu, ze strony miasta Fintel i lasu Drakwald kiedy Chaosyci przypuścili szturm na wzgórze Konkordatu.

W krwawej bitwie prawie cała armia truposzy została wybita - resztki zbiegły do lasu. Chaosyci zaś w końcu zmuszeni byli oddać pola i wycofali się do miasta Malstedt. Po kolejnym dniu walk, zmuszeni byli cofnąć się jeszcze dalej. W okolicach mieściny Grubentreich spróbowali ataku oskrzydlającego, jednakże zmuszeni byli znów się wycofać pod ogniem karabinów i dział.

Ostateczne, choć krótkie starcie przypadło w mieście Schoninghagen w sercu Palatynatu. Tam Chaosyci wytrzymali napór Reiklandu i odepchnęli wroga na dwadzieścia kilometrów od miasta, rozpraszając go i rozbijając jego szyki.

Posłyszawszy jednak o odsieczy ze strony Marchii Krieg, nie dobili Reiklandczyków. Wykorzystując chwilę czasu, zbiegli i zabunkrowali się w Middenheim z Surtha Lenkiem na czele. W tym czasie siły Krieg i Reiklandu przegrupowali się w opuszczonym przez Chaos mieście i planują następny ruch.

IV Złe wieści z północy

Flota Mrocznych Elfów Slaanesha po raz kolejny przystąpiła do natarcia, miażdżąc mniejsze zgrupowania i floty rzeczno-przybrzeżne ościennych państw, umacniając kontrolę nad Morzem Szponów i uniemożliwiając współpracę Imperium, Królestwa Norski, Kislevu i Albionu.

W Norsce, połączona krucjata Kislevsko-krasnoludzka zdobyła posterunki górskie wybudowane przez Krasnoludy Chaosu, zadając im silny cios. W międzyczasie, koalicja plemion Norsemenów-Chaosytów w sile dwudziestu tysięcy wojów spadła na ostatnie ziemie Królestwa Norski (rejon byłej stolicy, Stormstaad), nacierając z rejonu ruin miasteczka Strandtheim. W szybkiej i jednostronnej nocnej bitwie zniszczyła ona armię prawych Norsemenów i korpus ekspedycyjny z Albionu, zdobywając miasto. Wielki Jarl zginął, a Królestwo przestało istnieć.

Nazajutrz natarły siły krucjaty. Norsemeni wycofali się na północny-zachód w góry, zostawiając podstępnie otrute miasto Stormstaad i okolice. Po rozbiciu ścigających ich krasnoludów, Norsemeni natarli znów na tamten rejon, na osłabione wojska Kislevu, tym razem wspierani przez posiłki z Północnych Pustkowi Chaosu - koalicji plemion Hungów i koalicji plemion Kurganów.

Z prawie dwudziestotysięcznej armii Kislevu uszła do kraju jedynie garstka, wyprowadzona dobrym dowodzeniem generała Mściwoja. Oto całkowite zwycięstwo Chaosu w Norsce. Nieprędko Kislev odbuduje swe siły militarne i obecnie jest bezradny.

Rozochoceni zwycięstwem, barbarzyńcy wykorzystali to że ich sojusznicy trzymają morza w żelaznym uścisku i poczęli... płynąć w stronę wybrzeży Imperium. Najpierw próbowali wyładunku na plażach Nordlandu i Ostlandu, jednakże przeszkodziły im silne sztormy i działania floty Kislevu pod wodzą Admirała Ivana Vladeka. Obecnie statki Slaaneshytów i barbarzyńców zdążają w rejon osłabionego wojnami Westlandu...

_________________
Ulfir Egillsson, Norsmen - Wichry Północy
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Sob Sie 23, 2008 13:41    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

20-25 Sommerzeit, 2546 Weltreich Kalender

I Rebelia!

Po przegrupowaniu, siły Konkordatu podzieliły się. Część ruszyła do Westlandu celem konfrontacji z flotą barbarzyńców, pozostali zostali by blokować Middenheim.

W celu przyszłego oblężenia, Volker von Schaffer, Patriarcha Ognia, wszedł w sojusz z siłami Lisza Valtharysa które wcześniej pomogły Konkordatowi w bitwie pod Sotturm.

Wiedząc o tym postanowieniu, część wojsk zbuntowała się w okolicach Westlandu razem z przywódcą, Patriarchą Niebios Vendomem Tarsatirem.

Stworzyły się dwa ugrupowania. Rebelianci to obecnie resztki Kolegiów Bestii, Śmierci i Życia, większość Kolegium Światła i całe Kolegium Niebios oraz część wojska Konkordatu. Do tego doszły siły Marchii Krieg - Armii Morrytów i Zakonu Ołowianej Pieczęci pod wodzą Arthura von Kriegera. Swoje przyszłe poparcie wygłosił również Palatyn Malek i jego Praworządni oraz Palatynat.

Druga połowa wojsk Reiklandzkich, razem z Magami Bitewnymi, Kolegiami Ognia i Złota, dowództwem Kolegium Światła, siłami Lorda Valtharysa oraz Księstwem Stir stanęła po stronie tymczasowego sojuszu oraz decyzji Volkera von Schaffera. Najwyższy Patriarcha Balthasar Gelt również wyraził poparcie dla tej decyzji.

Kolegium Cienia wycofało się z wszelkich decyzji i pozostaje neutralne.

Jak się ta sytuacja rozwiąże - to się okaże.

II Wieści z wojny z Chaosem

Armie Księstwa Stir i Praworządnych zdobyły w nocnym szturmie Mosiężną Fortecę. Ponad trzy tysiące Chaosytów legło martwych, razem z plugawym Chaos Lordem - Crukkiem. Czasy jego hordy się skończyły. Po ponad dwudziestu latach okupacji, Mosiężna Forteca wróciła do rąk Imperium.

Nieliczna już flota Westlandu w Zatoce Manannspoort próbowała powstrzymać napływ barbarzyńców, jednakże została rozbita. Lada dzień statki zaczną wyładunek wojsk i podbój okolicznych mieścin - w tym Marienburga. Floty Kislevu i Albionu są w szachu na Morzu Szponów, kontrowane przez flotę Mrocznych Elfów Slaanesha.

Tymczasem, partyzanci w Lesie Laurelorn poczynają ostro przegrywać z siłami Nordlandu Chaosu. Wycofują się już na południową granicę lasu, w pobliże Middenheim, Middenlandu i Palatynatu, licząc na wsparcie.

W Hochlandzie zaś upadł ostatni bastion Chaosu na ziemiach dawnej Rzeszy - warowne miasto Vodf. Razem z miastem i garnizonem Chaosiarzy, zniszczony został także projekt Chaos Lorda Nartoresa - zbieranie, "tworzenie" i wychowywanie nowej generacji "czystych Chaosytów". Siły Erika von Remera i Wilhelma von Zir, po tym zwycięstwie, udały się pod Middenheim.

III Wieści z Dalekiego Wschodu

Potężne imperium Timurydzko-Bretońskie rozpoczęło aneksję, dyplomację i podbój Królestw Indu. W większości przebiegają one pokojowo z powodu dobrych warunków aneksji oraz wielkiej potęgi sił dualistycznego imperium. Jednakże niektóre Królestwa próbują walczyć otwarcie lub skrycie poprzez partyzantkę. Mimo strat i okazyjnych klęsk, podbój idzie szybko do przodu.

W Nipponie, starzejący się i schorowany Daimyo Oda Nobuhide postanowił zapewnić przetrwanie dla klanu Oda oraz dobry start dla swego następcy i drugiego syna, Oda Nobunagi. Zebrał silną armię Oda, z którą wyprawił się na szalejące w okolicach prowincji Owari bandy piratów, bandytów, bezpańskich najemników, zbuntowanych chłopów i agentów obcych klanów. W armii tej głównymi oficerami byli Oda Nobuhide, Oda Nobunaga, Shibata Katsuie, Murai Sadaharu, Hashiba Hideyoshi oraz dowodzący najemnikami Saika-Ikki, Saika Magoichi, dowodzący posiłkami z klanu Azai, Azai Nagamasa. Kampania była całkowitym zwycięstwem klanu Oda. Nowi bohaterowie dołączyli do klanu lub zostali wyłonieni spośród obecnych oficerów - między innymi Maeda Toshie, Maeda Keiji, Mori Ranmaru.

Jednak pojawiło się nowe zagrożenie dla klanu Oda - potężny klan Imagawa który ma ambicje jak najszybciej dotrzeć do prowincji Yamashiro, do stolicy, by obalić Shogunat Ashikaga i ustanowić własny z wymuszonym poparciem Cesarza. Imagawa Yoshimoto i jego zakładnik z klanu Matsudaira, Matsudaira Motoyasu stali się głównymi wrogami klanu Oda.

_________________
Ulfir Egillsson, Norsmen - Wichry Północy
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Nie Sie 24, 2008 19:36    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

25-30 Sommerzeit, 2546 Weltreich Kalender

I Wieści z Imperium

W przemyślanej kampanii obronnej, siły renegatów z Konkordatu i Marchii, mimo dużych strat, odzyskali zdobyte przez Chaosytów miasta, fort Solace i niektóre dzielnice Marienburga po desancie barbarzyńców. W kilku wielkich bitwach siły północy zostały rozbite z powodu braku koordynacji działań i konkretnego dowództwa. Flota desantowa dołączyła do Slaaneshytów Druchii i razem z nimi okupuje Morze Szponów nadal. Zwycięstwo dla Imperium w Westlandzie.

W Laurelorn, zwycięstwo przypadło połączonym siłom specjalnym Todwaffe z Księstwa Stir, Magom Bitewnym z Konkordatu i partyzantom Leśnych Elfów. Armia Nordlandu została ostatecznie rozbita, a Baron-Chaos Lord Wilhelm von Ritzdorf zginął w boju.

Kolejne zwycięstwo dla Imperium miało miejsce w Górach Środkowych, gdzie kontratak Chaosytów z Czarnej Twierdzy rozbił się o mury i garnizon Mosiężnej Fortecy i zmuszony był się cofnąć z powrotem.

Jedyne bastiony Chaosu jakie pozostały w Imperium to Middenheim, Czarna Twierdza i Nordland.

II Wieści z Nipponu

W nagłej, zaskakującej bitwie o Okehazama, Oda Nobunaga zademonstrował światu swe imię i geniusz, w jednym ruchu niszcząc cały klan wrogów.

Nowe państwo Oda rozrosło się z małego Owari na prowincje Yamato i Suruga oraz zwasalizowało prowincje Mikawa i Totomi.

Klan Matsudaira w dużej części uformował nowy, silny klan Tokugawa. Jego Daimyo, Tokugawa Ieyasu zdecydował się służyć jako wasal pod klanem Oda i zwyciężył z resztkami Imagawa w zamku Kakegawa oraz zmiażdżył lokalne siły Ikko-Ikki i rebelianckich samurajów pod Azukizake.

W tym czasie klan Azai, sojusznik Oda, zrzucił jarzmo lenne ze swych barków i pokonał w walce klany Saito i Rokkaku. Ten drugi klan został potem jeszcze bardziej osłabiony przez Nobunagę w dwóch bitwach o świątynię Chukoji.

Resztki obecnych wrogów Azai, Tokugawa i Oda zostali ostatecznie pokonani przez Nobunagę w zamku Kanegasaki w prowincji Omi.

Ziemie klanu Oda i sojuszników dorównują obecnie potęgą takim klanom jak Shimazu, Takeda czy Hojo, lecz zebrali nowych wrogów - klan Miyoshi oraz wszelakie sekty Ikki, bijąc się z nimi w Yamashiro, Kaga, Yamato i Kii.

W tym czasie wydarzyło się też mnóstwo innych bitew. Między innymi połączone klany z prowincji Matsu w regionie Oshu wypowiedziały wojnę rywalom z Date. Daimyo Date Terumune został zamordowany, a jego miejsce objął młody i kompetentny Date Masamune który dokonał podobnego cudu co Nobunaga pod Okehazamą. Oparł się blisko czterdziestu tysiącom samurajów z połączonych blisko pięciu klanów, dowodząc ledwo siedmioma tysiącami wojowników Date. Potem, wybronił swój zamek i wraz ze wsparciem spokrewnionego klanu Mogami, zorganizował kontratak który zmiażdżył wroga i dał mu kontrolę nad regionem Oshu.

Takeda Shingen oraz jego oficerowie odbyli szereg bitew w prowincjach Shinano i Kai oraz na ziemiach Kanto, bijąc się głównie z pomniejszymi klanami oraz siłami Hojo. Takeda wyrośli na wielką potęgę i przygotowują się do Marszu na Yamashiro oraz do kontynuacji walk z Uesugi pod Kawanakajima.

Podobnie sytuacja ma się na zachodzie - Shimazu prawie całkowicie zniszczyli koalicję sił Tachibana i zajęli Kyushu. Resztkami Tachibana dowodzenie objęło jedyne dziecko Daimyo Tachibana Dosetsu - córka, Tachibana Ginchiyo. Z innej beczki - w regionie Chugoku dominację zyskał klan Mori dzięki poparciu ludu, Ikko-Ikki oraz zmiażdżeniu kilku zdradzieckich klanów. Mori zorganizowali aneksję wyspy Shikoku, bijąc klan Chosokabe i jego Daimyo, Chosokabe Motochika.

_________________
Ulfir Egillsson, Norsmen - Wichry Północy
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Ethereal
Landgraf
Landgraf


Dołączył: 22 Lip 2005
Posty: 2989
Skąd: Elbląg

PostWysłany: Czw Sie 28, 2008 20:29    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

30-33 Sommerzeit, 1-4 Vorgeheim, 2546 Weltreich Kalender

I Wieści z Imperium

Renegaci którzy opuścili Konkordat Magii, Marchia Krieg, Leśne Elfy oraz Księstwo Westlandu uformowali wspólnie nowy blok - Ligę Odbudowy Imperium. Przewodzona przez Feldmarszałka Vendoma Tarsatira i radę Marszałków, Liga ma zamiar zniszczyć resztki Chaosu na ziemiach Imperium i doprowadzić do jego pełnego i ostatecznego zjednoczenia w Święte Imperium.

Pierwsze zwycięstwa już nadeszły dla Ligi. Poparcie ze strony Kislevu i Albionu, przyłączenie się zakonu Hammerites do Ligi, zwycięstwo nad Chaosem w Czarnej Twierdzy w Górach Środkowych, zniszczenie grupy sabotażystów - Magów Bitewnych Konkordatu.

W tym czasie, siły Księstwa Stir, Palatynatu, nieumarłych i Praworządnych wielkim kosztem zdobyły miasto Middenheim, kończąc obecność Chaosu w Imperium. Większość Chaosytów zginęła, razem z dwoma wodzami - Joachimem Drake i Surtha Lenkiem. Blisko 20 000 doświadczonych Chaosytów oraz wspierających ich sił Demonów Mrocznych Potęg zginęło. Jedynie Istvan, trzeci z dowódców uciekł poprzez portal na Północne Pustkowia Chaosu. Okazało się też, że Ogień Ulryka został zgaszony przez Nartoresa, który poświęcił swoje życie dla tego czynu. Udało się atakującym również zniszczyć splugawione Chaosem wielkie działo, znane jako Kieł.

Straty wśród napastników były znaczne. Prawy Paladyn i Templariusz Arianki, Pyotr Voystovich z Kislevu, Najwyższy Patriarcha Konkordatu Magii, Balthasar Gelt, resztki Magów Ognia i Złota, resztki Praworządnych, wampirzyca Mineko Amori, jedyne dwa Kościane Giganty, jedyny Drakolisz a nawet Wilhelm von Zir oraz sam Palatyn Malek.

Palatynat Middenheim wygasł, a ziemie wg. testamentu Maleka przeszły we władanie Marchii Krieg - tym samym cały Middenland dostał się w ręce Arthura von Krieger. Resztki formacji Praworządnych opuściły Imperium, kierując się w nieznanym celu i kierunku.

II Wieści z Nipponu

Nie przerywając swojego zwycięskiego pochodu, rosnące z dnia na dzień w potęgę siły klanu Oda pod komendą Daimyo Oda Nobunagi natarły na kolejne prowincje.

Wsparty przez klan Tokugawa (który zdobył dwóch nowych, potężnych agentów) oraz przez swoich własnych wasali i wynajętych najemników Saiga-Ikki, Nobunaga podbił następujące prowincje: Etchu, Iga, Kaga, wyspę Shikoku oraz cesarskie Yamashiro.

W Yamashiro, połączone wojska Cesarskie, Shogunatu Ashikaga, klanu Miyoshi oraz Yamashiro-Ikki nie oparły się potężnemu szturmowi przeprowadzonemu przez Hashiba Hideyoshiego i Oda Nobunagę. Cesarz stracił resztki władzy i wycofał się z polityki. Miyoshi i Yamashiro-Ikki zostali pokonani, tak jak Shogunat Ashikaga. Shogun zginął, a nowy Shogun Ashikaga stał się marionetką Nobunagi.

W Kaga, dzięki pomocy branży Ninja klanu Murai, klan Maeda służacy Nobunadze odzyskał władzę nad rodowymi włościami i zmiażdżył mnichów Kaga-Ikki. Toshie i Keiji Maeda dowodzili tym atakiem.

W Iga, dzięki pomocy Murai Sadaharu, Honda Tadakatsu i Hattori Hanzo, Tokugawa Ieyasu pokonał siły Iga Ninja i włączył prowincję do swoich rozpościerających się od Oda po Hojo włości w Kansai.

W Kii, znów dzięki interwencji Sadaharu, Kii-Ikki zostali zmiażdżeni przez wojska klanu Akechi, dowodzone przez Akechi Mitsuhide. Mimo to, prowincja jeszcze nie została wcielona do ziem Oda, z powodu silnej obrony Ikko-Ikki i Honganji. Saiga-Ikki zostali wynajęci na nadchodzącą kampanię w okolicach Yamashiro przez Nobunagę.

Keiji i Toshie Maeda oraz Murai Sadaharu, pod jurysdykcją Shibata Katsuie dokonali udanej inwazji na wyspę Shikoku, zaczynając od zdobycia niezwykle przeludnionej przez kmieci prowincji Tosa, kontrolowanej przez Tosa-Ikki i resztki klanu Chosokabe. Mimo wsparcia ze strony Ikko-Ikki, Honganji i klanu Mori, Tosa-Ikki zostali zmiażdżeni, a krok po kroku wszystkie 4 prowincje Shikoku wpadły w ręce Oda. Klan zyskał bezdenne źródło dobrych Ashigaru.

Prowincja Etchu została nagłym, ukradkowym atakiem zabrana z rąk minimalnego garnizonu klanu Uesugi przez klan Shibata.

Po tych zwycięstwach, Nobunaga zebrał swoich dowódców na naradę w pobliżu Kanegasaki. Mieli zająć się kolejną kampanią - tym razem przeciwko klanowi Asakura.

Jednakże Asakura zaatakowali, wsparci przez klan Azai, który zdradził Oda dla sojuszu z Asakura. Nobunaga stracił wielu ludzi i zmuszony został się wycofać.

Już jednak zbierane są nowe, wielkie siły które ruszą na północ, celem walki z sojuszem Azai-Asakura. Klany Oda i Tokugawa zbierają swoich najlepszych wojowników do tego celu. Oda Nobunaga uznał ukaranie zdradzieckiego "brata", Azai Nagamasa, jako swoją osobistą vendettę.

_________________
Ulfir Egillsson, Norsmen - Wichry Północy
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Wyświetl posty z ostatnich:   
To forum jest zablokowane, nie możesz pisać dodawać ani zmieniać na nim czegokolwiek   Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi    Forum drachenfels.nazwa.pl/drachenfels/forum/ Strona Główna -> Vae Victis Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3  Następny
Strona 2 z 3

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group
Wchodzę tam! - Mapy taktyczne do gier fabularnych.